Memur Kurumlar Ders Notları Haberler Anketler Tarihçe Kitap - Yayınevi Forum İlanlar Dosya İndir Araçlar İletişim Sınav Salonu
Google Grupları
İş İlanlarına abone ol
E-posta:
Bu grubu ziyaret et
Kullanıcı

Kullanıcı adı:

Şifre :

Şifremi Hatırla
Şifremi unuttum   aktivasyon
Üye ol

KPSS İle İlgili Tüm Gelişme ve Haberler İçin Facebook Sayfamızı Beğeniniz.
 BİLGİSAYAR NASIL KURULUR? Bilgisayar sistemini* oluşturan parçaların birleştirilmesi ve sistemin kurulmasına çalışılmıştır.

 14.11.2009

Bilgisayarın Kurulması

Bilgisayar sistemini* oluşturan parçaların birleştirilmesi ve sistemin kurulmasına çalışılmıştır.

Bir pc’nin ana parçaları:

Bilgisayar Ana Ünitesi

Sistem Anakartı ve merkezi işlemci (CPU), kontrol ve bellek birimleri, bilgi okuma / kayıt birimleri (Hard Disk ve Disket sürücü)’nün olduğu ünitedir. DESKTOP, MIDI TOWER veya MINI DESKTOP yapısında olabilir.

1) Açma / Kapama düğmesi 5) Hard disk aktif göstergesi

2) Reset düğmesi 6) 3.5″ Disket sürücü

3) Bilgisayar açık göstergesi 7) Yedek sürücü yuvaları

4) Turbo performans göstergesi

ana ünitesinin arkasındaki 220 Voltluk çıkış prizinden yapılır. Bu durumda, sistemin elektriği kapatıldığında Monitörün elektriği de kapanacaktır. Monitörün Data kablosunu sistemin arka tarafındaki VGA Konnektörüne takılarak iki tarafındaki vidalar sıkıştırılarak sabitlenir. VGA konnektörü üç sıralı pinlerden oluşmaktadır ve diğerlerinden kolayca ayırt edilebilir. Konnektörlerin bir tarafı dar diğer tarafı geniştir. Takarken aynı tarafların karşılıklı olmasına dikkat edilmelidir.

Klavye (Keyboard)

Bilgisayar ortamında komut ve bilgilerin yazılması için kullanılan birimdir. Bilgisayarlarının Türkçe klavyeler, Türkçe karakterleri olan Q veya F standardında dizili 105 Tuşlu klavyelerdir. Türkçe karakterler ve diğer işaretlerin dizilimi MSDOS, Windows 3.lx ve Windows 95′te kullanılan standart dizilimle bire-bir uyumludur. Klavyenin sisteme bağlanması için mevcut kablosunun ucunda yuvarlak bir konnektör vardır. Bağlantı pinleri bu konnektörün alt kısmında olup üst tarafı işaretlenmiştir.

Fare (Mouse)

[IMG]file:///C:/DOCUME%7E1/SA%28%5e_%5e%7E1/LOCALS%7E1/Temp/msohtml1/01/clip_image001.gif[/IMG]Fare sistem ile seri port üzerinden haberleşmektedir. Gerekli bağlantı için 9 uçlu konnektörü mevcuttur. (9 uçlu konnektörün Mouse tarafı Dişi, Sistem tarafı erkektir). Sisteminizin arka panelinde seri bağlantı için iki adet konnektör mevcuttur. Bunlardan biri 25 uçlu diğeri 9 uçludur.

Yazıcı (Printer)

[IMG]file:///C:/DOCUME%7E1/SA%28%5e_%5e%7E1/LOCALS%7E1/Temp/msohtml1/01/clip_image001.gif[/IMG]Yazıcılar sistemle (genellikle) paralel port üzerinden haberleşirler. Gerekli bağlantı kablosu yazıcı ile birlikte gelmektedir. Bağlantı kablosunun iki tarafındaki konnektör yapısı birbirinden farklıdır. Soket ve kelepçeli konnektör yazıcı tarafına ait dir. Diğer tarafı 25 uçlu konnektördür. Kablodaki konnektör erkek, sistemin arka panelindeki karşılığı olan paralel port konnektörü ise dişidir. Yazıcının elektrik bağlantısı ayrı bir kablo sağlar.

[IMG]file:///C:/DOCUME%7E1/SA%28%5e_%5e%7E1/LOCALS%7E1/Temp/msohtml1/01/clip_image001.gif[/IMG]

Işlemcinin özelliğine göre bir anakart elde edilmesi gerekmektedir.Anakart üzerinde simm slotlar (bellek birimlerinin takılı olduğu gözler),PCI,ISA,Vesa slotlar mevcut olabilir. Bunlar yine kartın özelliğine göre değişiklik gösterir.Birincil ve ikincil ide slotlar zif socket, dip switchler ile giriş çıkış slotları yer alır.Bir kartın teknik özellikleri kartın fiyatında etken rol oynar ;bir sistemin teknik özellikleri de çoğunlukla karta bağlıdır bu yüzden kart seçimi önemlidir.

Bir sistemin terfisi(upgrade): Hafıza modülü kombinasyonları:

· Aynı anda 2 yuvayı birden (mesela Yuva 1 ve Yuva 2) veya dördü birden kullanılır.(Bu özellik bir çok pentium işlemciyi destekleyen kart için gereklidir)

· Her modül çifti aynı tip, aynı büyüklük ve hızda olmalıdır ve tek veya çift taraflı olabilir.

Ana kart üzerinde, modül başına düşen çip sayısı 24′ten fazla olan SIMM modüller hafıza alt sisteminln tasarım spasifikasyonlarına uymazlar ve güvensiz bir çalışmaya neden olurlar.

SIMM’lerin Yerleştirilmesi

Yukarıdaki simm şu anda tarih olmak üzere olan 32 pinlik 1 MB lık hafıza modülüne aittir.

Hafıza Modülü Anakart üzerinde 72 pinli(bu sayı anakartın özelliğine göre değişebilir)

SIMM’leri yerleştirmek için şu işlemleri uygulayın: Modüller bir sokete sadece tek yönlü olarak girecektir. Uyum çentiği yanlış yerleştirmeyii önler.

Hafıza Modülünün yerleştirilmesi:

1-SIMM’i sokete açı vererek yerleştirlir.

2-Hizalama pinleri modülün her iki tarafındaki deliklere oturana kadar itilir.

3-Soketin her iki ucundaki tutucu klipler modülü emniyet için arkadan kenetlerken modül bir klik sesi ile yerine oturmalıdır.

DIMM Sokete Hafıza Modülünün Yerleştirilmesi:

DIMM soketleri 3.3V SDRAM, FPM ve EDO DRAM hafıza modüllerini destekler. Bazı yeni çıkan anakartlar üzerinde 8MB veya l6MB’lik 168-pin DIMM kullanabilir. DIMM soketinin konumu anakart üzerinde DM 1 yazan yerdedir.

DIMM Modülün Yerleştirilmesi

1- Soketin iki kenarında yer alan kelepçeleri kenara doğru çekilir;

2- DIMM modülünü, alt tarafındaki kesikler soket üzerindeki kilitleme noktaları üzerine gelecek şekilde dik tutulur;

3- Modülü sokete dik olarak yerleştirilir; tam olarak yerleştirdiğinde kenardaki kelepçeler DIMM modülü yerinde tutacaktır.

Genişleme Kartlarının Kurulumu Kurulum Prosedürü:

Genişleme kartları çoğunlukla kurulum öncesi konfigürasyon ayarı ve bazen kurulum sonrasında yazılımdan kurmayı gerektirirler. Bununla ilgili talimatlar için kartla gelen dökümanlarına bakmak gerekir. Kurmak istediğimiz bir genişleme kartını konfigüre ettikten sonra kurulum işlemi oldukça kolaydır. Sistem el kitabında genişleme kartlarının sistem kasasına uygun olarak kurulması için gerekli talimatlar yer alır. Buradaki prosedür referans alacağımız esasları kapsamaktadır. Başlamadan önce bilgisayarın kapalı olduğundan emin olunmalıdır. Aynı zamanda, standart statik elektrik deşarj önlemlerine uygun hareket ettiğinizden emin olunmalıdır. Bu konuda dikkatli olunmazsa genişleme kartınıza, anakarta veya her ikisine zarar gelebilir.

Genişleme kartlarının kurulmasında temel prosedür ISA ve PCI kartları için aynıdır. ISA kartlarındaki komponentler bilgisayarınıza önden bakarken sağa dönüktür. PCI komponentleri sola dönüktür. 4.PCI yuvası ve l. ISA yuvası aynı montaj dirseğini kullanırlar, bu yüzden bu yuvaların ikisini değil sadece birini kullanabileceğimiz açıktır.

Temel prosedür aşağıdaki gibidir:

Genişleme yuvalarına erişim sağlamak için sistem kasası açılır.Kullanmayı düşündüğümüz yuvaya karşılık gelen yuva kapağı çıkarılır. Yuva kapağını tutan vida muhafaza edilir.Kart koruyucu paketinden çıkartılır. Kartın yuva konektörlerini yuva üzerine hizalayarak. Kartı anakarta göre 90° açıda tutulur. Kartı sıkıca aşağı bastırarak yuvaya yerleştirilir. Eğer çok fazla direnç varsa yuva konektörlerinin yuva üzerinde doğru şekilde hizalanıp hizalanmadığını kontrol edilir. PCI kartları yerleştirmek için çok az kuvvet gerekir. Kartın montaj dirseğini kasaya monte edebiliriz. Kasayı kapatırak, bilgisayarın çalışıp çalışmadığını kontrol ederiz. Genişleme Yuvalarına Sistem IRQ’larının Atanması

Bazı genişleme kartlarının çalışması için IRQ kullanmaları gerekir. Bir IRQ genelde tek bir kullanıma has olarak atanmalıdır.16 adet IRQ vardır. Sistemin klavye veya fare gibi parçaları tarafından bazıları zaten kullanılmaktadır. Bu yüzden IRQ kullanması gereken genişleme kartları sistemin kullanılmayan IRQ grubu içinden bir IRQ alırlar. Tüm genişleme kartları IRQ’ya ihtiyaç duyarlar. Sistem IRQ’larını öncelikle ISA genişleme bus’ına kurulan kartlar kullanır, kalan IRQ’lar da PCI bus’a kurulan kartlar tarafından kullanılabilir. Iki tip ISA kartı vardır. “Legacy” denen ilk ISA genişleme kartın donanımını el ile konfigüre etmenizi ve sonra ISA bus üzerinde mevcut herhangi bir yuvaya onu kurınanızı ister. Bu durumda IRQ çatışmalarına engel olmak için sistemin dikkatle konfigüre edilmesi gerekir.

Bu probleme karşı Tak ve Çalıştır (Plug and Play-PnP) özelliği, PnP uyumlu bir kart sisteme eklendiğinde sistem konfigürasyonunun otomatik olarak yapılmasını sağlamak üzere geliştirilmiştir. PnP kartlarında IRQ’lar mevcutlar arasından otomatik olarak atanır.

Eğer sistemde hem Legacy hem de PnP ISA kartları kurulu ise IRQ’lar PnP kartlarına henüz Legacy kartlarına donanımca atanmamış IRQ’lar arası atanır. Bu duruma göre ISA konfigürasyon da sistem konfigürasyonunu iki yoldan biri ile atayabiliriz.

CPU Terfisinin Yapılması

Yeni işlemciye ilertirmeden önce CPU paketi ile birlikte gelen talimatları takip edilir. Statik elektrik deşarjına karşı dikkatli bir şekilde önlem alınmalıdır.

Temel prosedür aşağıdaki gibidir:

· Sisteminin düğmesi kapatılır tüm bacak bağlantılarını çıkartır ve sisteminizin kasası açılır.

· Yeni işlemci üzerinde ısınmayı önleyici bir fan olması gerekir. Aksi takdirde hem CPU hem anakart zarar görebilir.

·Sistemin saat hızının takacağınız işlemcininki ile uyumlu olmasına dikkat edilmelidir.Voltaj ayarlarının doğru olmasına dikkat edilir.

·Eski işlemciyi ZIF soketten çıkararak işlemci biraz yana kayarak onu tutan sıkıntıdan kurtararak yukarı kaldırılır CPU kolayca yukarı çıkacaktır.

· CPU’nun pin 1′i ile soketin pin 1′inin üstüste gelmesine dikkat ederek yeni CPU’yu yerleştirir ve kolun tümüyle eski yerine yerleştirilir. Yuvanın kenarında yeralan kolu aşağı gelmesi sağlanır

İkinci Bir Hard Disk Eklenmesi

Eğer iki hard disk kullanacaksaz birinin master diğerinin slave olarak ayarlanması gerekir. Ikinci bir hard disk eklerken anakart üzerinde lıerhangi bir değişiklik yapmaya gerek yoktur. IDE hard disklerin üretici firmalarının aynı olması iyi olur. IDE hard disklerin üzerlerinde çoğu zaman master ve slave ayarları yazmaktadır.Eğer bu ayarlar yoksa internetten çekilerek bu ayar doğru bir şekilde yapılmalıdır.SCSI diskleri için ayrı bir yol izlenir.

SISTEM BIOS’U BIOS Setup

Bu tipteki tüm bilgisayar anakartlarında sistem konfigürasyon ve ayarlarının bir kaydını oluşturmak için kullanılan, BIOS ROM’da kayıtlı bir ‘Setup’ yardımcı programı bulunur. Eğer sistem terfisi gerçekleştiriyor ve bir sistem toparlanıyorsa veya sistemi yeniden konfigüre ediyorsak yeni setup bilgilerini girmemiz gerekir.

Setup Programı BIOS ROM’da kayıtlıdır. Bilgisayarı açtığımızda Setup Programını çağırma fırsatı veren bir ekran mesajı görünür. Bu, POST (Power On Self Test-Açılışta kendiliğinden test) sırasında görüntülenir. Eğer cevap vermek için fırsatınız olmadıysa eşzamanlı olarak < Ctrl >, < Alt > ve < Delete > tuşlarına basarak veya sistem kasasındaki `Reset’ düğmesine basarak sistemi reset edin. Sistemi kapatıp sonra tekrar açarak da yeniden başlatbiliriz. Daha sonra şu mesaj ekrana gelecektir.

BOOT ETMEDEN ÖNCE SETUP’A GIRMEK IÇIN CTRL-ALT-ESC VEYA DEL TUŞUNA BASILIR(bu mesaj bios ureticisinin farklı olmasına göre değişir ama genelde yukarıdaki mesaj ekrana çıkar)

Not: `BIOS Defaults’ sorun giderme amaçlı minimum ayarlardır. Normal kullanım için optimize değerleri yüklemede `Setup Defaults’u kullanmak yerinde olabilir. Eğer burada defaults’u seçilirse değiştirilebilecek tüm ayarları değiştirir.

Ekranın altındaki bir bölüm bu ekrandaki kontrolleri açıklar. Seçenekler arasında hareket etmek için ok tuşlarını ve ya fare kullanılabilir Ekranın altındaki başka bir bölüm listede seçili olan maddenin kısa bir açıklamasını gösterir. INTEGRATED PERIPHERALS ve HDD LOW LEVEL FORMAT adlı satırlar sadece bazı anakartında vardır.

Standard CMOS Setup

“CMOS SETUP” bazı temel sistem donanım bilgilerini kaydeder, sistem saatini ve hata değerlendirmesini ayarlar. Eğer anakart üzerindeki CMOS hafızasında kayıtlı konfigürasyon kaydı yok olmuş veya bozulmuş ise veya sistemin donanım konfigürasyonunu değiştiriyorsak kaydı yeniden oluşturmamız gerekir. Anakart üzerindeki pil zayıflamış veya bitmiş ise konfigürasyon kaydı yok olabilir veya bozulabilir.

Date & Time

Ekrandaki ilk iki satır sistemin tarih ve saat ayarlarıdır.

Hard Disk Tipi

Sistemde kurulu, SCSI olmayan tüm hard disklerin spesifikasyonlarını kaydetmemiz gerekir. Tüm MFM, ESDI ve IDE hard disklerin spesifikasyonlarının burada kayıtlı olması gerekir. Anakart üzerindeki PCI IDE konektörü Primary (Birincil) ve Secondary (ıkincil) olmak üzere iki kanal sağlar. Her kanal başına iki tane olmak üzere dörde kadar hard disk veya diğer IDE aygıtlarından bağlanabilir. Burada sadece hard disklerin kaydedilmesi gerekir.

Eğer sistemde kurulu SCSI hard disk varsa spesifikasyonunu burada kaydetmek gerekmez. SCSI sürücüler aygıt sürücüsü kullanarak çalışırlar ve hiç bir PC BIOS’u tarafından direk olarak desteklenmezler.

“Primary Master”, “Primary Slave”, “Secondary Master” ve “Secondary Slave” olmak üzere dört hard disk vardır. Her IDE kanalındaki ilk aygıt `master’ ve ikinci aygıt `slave’dir.

IDE sürücülerin sürücü spesifikasyonlarını otomatik olarak kaydetmek için daha sonra açıklanacak olan auto-detection programı kullanılmadır. Bunu yapmak istiyorsak sürücü “None”a getirilir.

Kaydetmemiz gereken bilgi altı kategoridedir: “Cyls” (silindir sayısı), “Heads” (okuma-yazma kafası sayısı), “Precomp”, “Landz” (konma alanı), “Sector” (sektör sayısı) ve “Mode”. “Size” kaydı diğer spesifikasyonlara göre otomatik olarak belirlenir. Eğer sürücü IDE ise, auto-detection programı tarafından bulunan spesifikasyonlardan farklı bir formatı yoksa sürücü spesifikasyonlarının kaydedilmesi için auto-detection programını kullanmak en kolayıdır. 528MB’den Büyük Hard Disk’ler için Mode Ayarı

Kayıtlardan sonuncusu olan Mode’un daha fazla açıklanması gerekir. Mode ayarları sadece IDE diskler içindir. MFM ve ESDI sürücülerde bu madde ihmal edilebilir. Mode alanında seçebilen üç kayıt vardır, “Normal”, “Large” ve “LBA”. 528MB’den küçük IDE hard disk sürücüler için Mode’u Normal’e , daha büyük IDE hard diskleri destekleyen Logical Block Addressing modunu kullanan 528MB’den büyük sürücülerde LBA ayarını ; large ayarı, 528MB’den büyük olupta LBA modunu kullanmayan sürücüler içindir. Bu tipteki bir sürücü sadece MS-DOS ile kullanılabilir ve yaygın değildir. 528MB’den büyük IDE sürücülerin çoğu LBA modunu kullanır.

Not: Yanlış sürücü spesifikasyonlarının girilmesi hard diskin yanlış çalışmasına veya hiç çalışmamasına yol açar.

Floppy Disk Sürücüler

Biosta belitilen tipler içinde bizim sahip olduğumuz tip floppy seçilir.

360KB, 5.25″ l.2MB,

5.25″ 720KB,

3.5″ 1.44MB,

3.5″ 2.88MB,

None

IDE HDD Auto Detection

(Otomatik Harddisk Tanıma)

Eğer sisteminizde bir IDE hard disk varsa bu programı hard diskin parametrelerini belirlemek ve bunları Standard CMOS Setup’a otomatik olarak kaydetmek için kullanabilir.

Bu program, eğer sistem konfigürasyonu destekliyorsa dört adede kadar IDE sürücüyü tanıyacaktır. Her sürücü için bir dizi parametre sırasıyla kutu içinde görünecektir. Görüntülenen kayıtları kabul etmek için Y tuşuna, sonraki sürücüye geçmek için N tuşuna basılır. Eğer değerleri kabul ederse parametreler ekranda sürücü harfinin yanısıra listelenmiş olarak görünecektir. Sonraki harf parametreler olmadan görünecek ve program bu sürücü için parametreleri tesbit etmeye çalışacaktır. Parametreleri kabul etmeden geçmek için N tuşuna basılırsa bu sürücü harfinden sonra sıfır değerleri girilecektir.Kontrolör kullanmak istiyorsanız Chipset Features Setup ekranından “Onboard IDE” opsiyonunu “Disable” olarak ayarlamalısınız işinizi bitirdiğinizde, kabul ettiğiniz tüm kayıtlar Standard CMOS Setup’ta o sürücü ile ilgili satıra otomatik olarak kayıt edilecektir. Kabul etmeden geçtiğiniz tüm

kayıtlar görmezden gelinecek ve Standard CMOS Setup’ta o sürücü için önceden varolan kayıt korunacaktır.

Eğer LBA modunu destekleyen bir hard disk kuruluyorsa parametre kutusunda üç satır belirecektir. LBA sürücüler için LBA modunun bulunduğu satır seçilir Large veya Normal seçilmez.

Bu program bir IDE hard disk sürücüsü için tek bir parametre seti tespit edecektir. Bazı IDE sürücüler birden fazla set kullanabilir. Eğer hard diski yeni ise ve içinde hiç bir şey yoksa bu sorun değildir.

Eğer hard diski kuracağınız sırada hard diskiniz önceden tümüyle formatlanmış ve bu programın tespit ettiğinden farklı parametreler kullanılmış ise bu parametreleri manuel olarak grilmesi gerekir.

Save And Exit Setup

CMOS Setup Utility’deki sonraki seçenek “SAVE AND EXIT SETUP” seçeneğidir. Eğer bunu seçer ve < Enter > tuşuna basılırsaz son oturumda girilen değerler anakart üzerindeki CMOS hafızaya kaydedilecektir. Sistem bu kaydı sistemi her açılışında kontrol edecek ve sistemde bulduklarıyla bunu karşılaştıracaktır.

Exit Without Saving

Son oturumda yaptığınız değişiklikleri kaydetmeden Setup programından çıkmak için bu opsiyon seçilir. Kaydetmeden çıkmak için “EXIT WITHOUT SAVING” seçeneğini seçip < Enter > tuşuna basılır.

SISTEM EKRAN KARTI Ekran kartları PCI local bus bilgisayar sistemlerine en son VGA standardlarını getirmektedir. Bu kartlar yüksek çözünürlüklü bir PCI local bus Windows hızlandırıcılı VGA kartıdır. Bilgisayara bir PCI yuvası ile bağlanır.. IMB yerleşik hafızaya sahip bu kart 256 renkte 1024×768 çözünürlüğe kadar destekler. Hafızası 2MB’a çıkartıldığında 256 renkte 1280×1024 çözünürlüğe kadar destekler.

1024×768 gerçek renkte video göstermek için 1 MB yeterlidir.

VGA Konektörü · 15-pin analog

Ekran Kartının Kurulması

Bu bölümde ekran kartını sisteminizle kullanmanız için gerekli kurulum prosedürü yer almaktadır. Bu ekran kartının yanlış bir şekilde kurulması bilgisayar sisteminize, ekranınıza veya ekran kartına zarar verebilir. Bu kartı sisteminize kurmadan önee bu bölümü dikkatle okuyunuz.

PCI Ekran Kartının Görünümü

[IMG]file:///C:/DOCUME%7E1/SA%28%5e_%5e%7E1/LOCALS%7E1/Temp/msohtml1/01/clip_image002.gif[/IMG]

Kurulum

Çoğu bilgisayar sisteminde kasayı açmak için orta boy bir yıldız tornavida ve ekran kablosunu takmak için küçük bir düz tornavida yeterlidir.Bilgisayar kapatılır Bilgisayarını kasasını açmadan önce kapalı olmasına ve kablosunun fişten çıkartılmış olmasına dikkat edilmesi gerekir. Bilgisayara bağlı olabilecek diğer cihazların da (yazıcı, ekran, modem, vb.) kapalı olması gerekir.

Uyarı: Bilgisayarın kasası açık olarak çalıştırılması durumunda tehlikeli voltajlar açığa çıkabilir. Cihazların hasar görmemesi için kasası açıkken bilgisayara elektrik vermek iyi olmaz.

2- Bilgisayarını kasası açılır

3- Bilgisayarın konfigürasyonu yapılır

4- Boş bir pci yuvası tespit edilir

5- Sistem kasası üzerinde bulunan yuva kapağı çıkartılır.

6- Ekran karcını koruyucu ambalajından çıkartıp .

7- Kart yerleştirilir

Not: Bilgisayarda bu renkli video kartından başka renkli video kartlarının olmaması gerekir. Eğer varsa çıkartılmalıdır.

8- Bilgisayarın kasası yerine takılır

9- Ekran kablosunu ekran kartına bağlayarak ekran kablosunu taktıktan sonra konektörü sağlamlaştırmak için kablo vidalarını sıkıştırılır.

10- Video tipini ayarlamak için BIOS’a girilir.Ekran karti EGA yada VGA seçilir

Ekran Kartı Hafızasının 1 MB’den 2MB’ye Çıkartılması

Eğer ekran kartının üzerinde 1MB hafıza varsa (U7 ve U8), iki tane ilave 256Kx16 DRAM çipi takarak hafızayı 2MB’ae çıkartılabilir. DRAM hızı 70ns olmalıdır Önceden kurulu çiplerle aynı marka çiplerin kullanılması üreticiler tarafından tavsiye edilir.

BILGISAYARLARDA AĞ Bilgisayarlar sistemlerinin birbirine bağlanmasında network (ethernet) kartlarından kullanılıyor.Bu kartların sinyalleşmesinde ethernet teknolojisi kullanılmaktadır.

Ethernet yerel iletişim ağı altında sistemleri birbirine bağlayan bir tür kablolama ve sinyalleşme biçimidir. Bilgisayar haberleşmesinin temelinde OSI modeli geçerlidir.OSI modellemesinde ilk iki katmanda (1. katman -fıziksel- ve 2.inci katman -data link-) belirlenen Ethernet, ilk kez, 1970′lerin sonlarında, Xerox tarafından geliştirilmiştir. 1980′lerde Xerox fırmasının DEC ve Intel fırmalanyla ortaklaşa yaptığı çalışmalar sonucunda, Ethernet Versiyon I. için `Blue Book Standard’ (Standart Mavi Kitap) adı altında, bu versiyonun kullandığı standartlan açıklayan bir kitap ortaya çıkanlmıştır. Burada açıklanan standartlar arasında, `baseband’ tekniği, CSMA/CD (Carrier Sense Multiple Access/Collision Detect) network standardı ve ethernetin ilk dönemlerinde kullanılan ve uzun yıllar yaygın bir şekilde uygulanan koaks kablo kullanım standardları anlatılmaktadır. Bu standart daha sonra 1985 yılmda çıkan Ethernet II adlı yeni standardla revize edilmiştir. IEEE (Institute of Electrical and ş Electronics Engineer) 802 numaralı projesinde ve 802.3 CSMA/CD network standardınm oluşumunda, Ethernet II Versiyonu baz alınmıştır. Genelde de ethernet paketinin başmda yer alan bilgi (header) dışmda bir farklan olmadığı için, ikisi birbirlerinin yerıne amlırlar.

CSSMA/CD nedir?

CSMA/CD protokolü, Ethernet ve 802.3 networkler tarafından kullanılan bir çeşit medya erişim kontrol mekanizması dır. Başka bir deyişle, iletişim hattına bilgi paketinin nasıl yerleştirileceğini belirler. CSMA/CD `Carner Sense Multiple Access/Collision Detect’in kısaltılmışıdır. Bir birim network hattına bilgisini bırakmadan önce, başka bir birimin hatta bilgi bırakıp bırakmadığını anlamak amacıyla, hattı dinler. Bilgi göndermek isteyen cihaz hattın boş olduğuna karar verince, bilgisini bırakır ve başka bir cihazın bu sırada hatta bilgi bırakıp bırakmadığmdan emin olmak için dinlemeyi sürdürür. Eğer bu sırada başka bir cihaz, hattın boş olduğunu sanarak o da hatta bilgisini bırakırsa, `collision’ yani çarpışma olur.

Baseband network ne demektir?

Fiziksel medya (yani kablo) üzerinde kominikasyon sağlamak amacıyla, sadece bir tek band kullanılmasına izin veren networkleşme standardıdır. Yani, aynı anda sadece bir tek cihaz bilgi gönderebilir.

Baseband transmisyon tekniğini kullanan Ethernet gibi standartlarda, cihazlar bilgi tranferi yaparken hattın sağladığı tüm bant genişliğini (ethernet için lOMbit ya da l00Mbit) kullanırlar. Bu durum telefon sistemine benzer. Herkes konuşmak için sırasını beklemek zorundadır ve konuşmaya başladığında tüm hat ona ayrılmış olur. Başka biri de aynı telefondan konuşmak istediğinde, konuşmanın bitmesini beklemek zorundadır.

Broadband network nedir?

Baseband networklerin tam tersidir. Burada fiziksel kablo, broadband tekniği ile, sanal olarak birçok kanala bölünmüştür. Her kanalın, `frekans bölme modülasyonu’ adı verilen bir teknik aracılığıyla belirlenen, kendine ait taşıyıcı bir frekansı vardır. Bu farklı fekanslar, network kablosunun üzerinde aynı anda konuşulabilecek şekilde, çoğaltılırlar. Belli bir frekanstan bilgi transferi yapan bir cihaz, başka bir frekanstan yayın yapan cihazın bilgilerini dinleyemez. Örnek vermek gerekirse, kablolu televizyon, broadband yayın uygulamaktadır. Aynı anda pekçok kanal programı tek kablo üzerinden yayın yapar ve seyretmek istenilen bir tane kanal seçilerek seyredilir.

OSI Modeli nedir?

Open Systems Iıiterconnection (OSI) referans modeli, ISO (International Standards Organization) tarafından `ideal’ network yapısı için model olmak üzere yaratılmıştır. Model, networkleri yedi adet katmanda incelemektedir. En tepeden alta doğru sırasıyla bu katmanlar:

7-Uygulamalar: Kullanıcı uygulama programlannın yer aldığı katmandır. Dosya transfer ve erişimi, sanal terminal emülasyon uygulamalan, işlemler arası kominikasyon ve bunlara benzer işler bu katmanda yapılır.

6- Prezentasyon: Bu seviye, bilgi reprezentasyonlan arasındaki farklılıklar ve onlann sunumlanyla ilgilidir. Örnek olarak, LTMX tipi satır sonu CR (Carnage Return yani Enter tuşu), MS-DOS tipine CRLF (Carriage Return-Line Feed)yani hem Enter hem de Satır Atlama şekline dönüştürülür.

5- Session: Network üzerinden uygulamalar arası kominikasyon bu katmanda kontrol edilir. Örnek olarak, outof-sequence (sıralama dışı) paketlerin test edilmesi veya 2-way ( çift yönlü) komünikasyon gibi haberleşme şekillerinin kontrolü bu katmandadır.

4- Transport: Bu katman, daha altta yer alan üç katmanın işlerini doğru ve tam olarak yapıp yapmadıklannı kontrol ederek, network servisleri ve kullanıcı arasında verinin doğru akışını sağlar. Transaport katmanı, lokal kullanıcılara servis sağlayan alt katmanlardan biridir.

3- Network: Bir cihazdan diğerine gönderilen bilgi paketinin belli bir zaman içerisinde yerine ulaşmasım sağlamaktadır. Yönlendirnıe (routing) ve akış kontrolü bu katmanda yapılır. Fiziksel olarak networkün nasıl olduğundan bağımsız olan en son OSI katmanıdır.

2- Dalta Link: Bilgi paketlerinin, network hattında gelip gitmesini sağlar. Hata kontrolü ve hatanın oluşması durumunda bilginin düzeltilerek yeniden gönderilmesi ile ilgilenir. Iki alt katmandan oluşur: üstte, hata kontrolünü yapan LLC (Logical Link Control) ve altta, bilginin hatta gelip gitmesini sağlayan MAC (Medium Access Control) katmanları.

[IMG]file:///C:/DOCUME%7E1/SA%28%5e_%5e%7E1/LOCALS%7E1/Temp/msohtml1/01/clip_image001.gif[/IMG]1- Fiziksel: Kablo, konnektör ve sinyalletme özellikleri bu katmanda belirlenir.

Ethernet Paketi nedir?

60 byte’tan oluşan Ethernet paketicihazıniçindekiehernet kartında yeralanchipset tarafından yaratılır. Paket, tamolarak, 6 byte uzunluğundaki bilginin yaratıldığı kaynak adresinden, 6 byte bilginin gönderileceği alıcı adresinden, 2 byte uzunuluğundaki bilginin tipini belirten bilgiden ve 46 byte uzunluğundaki bilginin içeriğinden oluşmaktadır. Bu formatın tam ve doğru olarak oluşumundan tamamiyle kullanılan yazılım sorumludur. Bu bilgilerin ışığında, en kısa ethernet paketinin boyu 62 byte, en uzun ethernet paketinin boyu ise 1514 byte’dır.

Ethernet ve IEEE 802.3 arasındaki fark nedir?

IEEE, Ethernet’in standardlaştınlmasında çalışmış ve bunu yaparken orjinal Xerox tarafından geliştirilen sipesifıkasyonlarında bazı değişiklikler de yapmıştır.

Mac Adresi nedir?

Ethernet network cihazlanna, tanınabilmeleri için, hexadecimal ve bir eşi daha olmayan seri numarası verilir. Bu numaralar, üretici firınalar tarafından fabrikada verilmektedir fakat daha sonra yazılımlar tarafından değiştirilebilir, ama genel olarak fabrika tarafından verilen numara kullanılır.

Adreslerinde özel bir numaralandırma kiıllanatmakta mıdıır?

MAC Adresleri 6 byte uzunuluğundadır ve hexadecimal olarak yazılırlar. Örnek olarak 12:34:56:78:90:AB bir MAC adresidir. Her üretici firnıanın kendi ürünleri için kullanabileceği belli bir MAC adresi alanı vardır.Ilk 3 byte üretici firnıa kodundan oluşmaktadır. RFC-1700, bu üretici kodlannın listesini içermektedir. Daha güncel olan MAC adresi listesi ftp.lcs.mit.edu internet adresinde pub/map/Ethernet-codes içinden edinilebilir.

CRC ne demektir?

Cyclical Redundancy Check- gönderilen bilginin içindeki bit’lerle matematiksel hesaplar yaparak bu sonucu da bilgiyle göndermek suretiyle, bir mesaj içindeki hatalan belirleme metodudur. Alıcı cihaz da aldığı mesajın üzerinde aynı matematiksel işlemi yapıirak sonucu mesajla birlikte gönderilenle karşılaştınr. Eğer sonuçlar biribirinin aynısı değilse, mesajı aldığı cihazdan bilgiyi yeniden göndermesini ister.

Broadcast Adresi nedir?

Gönderilen bilgi paketinin tüm cihazlar tarafından alınmasının istendiğini belirten özel bir adrestir.

1OBase5; lOBase2, lOBaseT, lOBroad36 ne anlama gelmektedir?

Bunlann hepsi de farklı Ethernet tiplerini belirten IEEE isimleridir. Buradaki ` 10′ sinyalin hızını belirtmektedir (lOMBit/saniye). `Base’ Baseband’in kısaltılmışıdır. Aynı şekilde `broad’ da `Braoadband’in kısaltılmışıdır. Daha sonrasında yer alan rakam da, bir segmentte kablonun maksimum uzunluğunu belirtir. Bu durum sadece ` lOBaseT’de bozulmaktadır. Burada `T’ kablonun `twisted pair’ olduğunu belirtmek için kullanılmıştır. Aynı şekilde, ` lOBaseF’ içerisinde kullanılan `F’ de, kablonun fiber olduğunu belirtmektedir.

1OBase2: Ince koaks kablo üzerinde lOMbit hızında Ethernet. Ucuzluğu nedeniyle `Cheapernet’ veya ince kablo kullanıldığı için ince ethernet diye de anılır.

1OBase5: Kalın koaks kablo üzerinde lOMbit hızında Ethemet. Kalın ethernet diye de anılır.

lOBaseF: Fiber kablo üzerinde lOMbit hızında Ethernet.

lOBaseT: Unshielded (zırhsız) twisted pair kablo üzerinde lOMbit hızında Ethernet.

10Base36 Broadband yayın yapan kablo üzreinde 10Mbit hında Ethernet

Koaks nedir?

Koaks kablo, RF (radyo frekans) ve bazı data transmisyonu için kullanılan metalik bir elektrik kablosudur. Kablonun ortasında elektrik geçirmeyen dış kaplamayla çevrili iletken, belli bir kalınlıkta ve yüksek rezistanslı bir tel yer alır. Bu yüzden network gibi yüksek frekanslı uygulamalar için uygundur. Fakat, daha kısa mesafede kullanılan (100 metre) UTP ve STP tipi kablolar diferensiyal modülasyon tekniği kullandığı için koaks kabloya nazaran network uygulamalan için daha uygundur.

UTP ve STP nedir?

Twisted pair kablolardır. UTP, zırhsız (unshilded) twisted pair ikeiı; STP, zırhlı (shilded) tipi twisted pair kablodur. UTP genel olarak telefon kablosu olarak kullanılan kablodur diyebiliriz. UTP sınıfı kablolann da kendi içinde Level 3, Level 4, Level 5 gibi kategorileri vardır. Ethernet’te kullatıılan en az Level 3 olmakla birlikte, Kategori 5 standardı bugün artık iyice yer edinnıiştir ve UTP, Kategori 5 bir arada anılmaktadır.

STP daha çok Token Ring networklerde kullanılan bir kablo tipidir. IBM Type 1 (ya da 2,3,6,8) adıyla anılır. Fakat daha sonralan Ethemet’te de uygulamalan görülmüştür. Ethemet standardlannm içinde yer almamasına rağmen de facto standard olarak uygulamada firmalar tarafından STP kabloya yönelik ürünler geliştirilmiştir.

Ethernet’te kablo kısıtlaması var mıdır?

Gerek uzaklıkta, gerekse kullanılan cihaz sayısı ve bağlanan kullanıcıların sayılannda kısıtlamalar vardır.

Uzaklık kısıtlamaları a,sağıda belirtilmttir:

1OBase2: Segment başına maksimum uzunluk 185 m ile sınırlıdır.

1OBase5: Segment başına maksimum uzunluk 500 m.ile sınırlıdır.

1OBaseF: Kullanılan sinyalleşme teknolojisine göre, fiber kablo 2 km.’ye kadar gidebilir.

lOBaseT: Segment başına maksimum uzunluk 100 m

1OBase36 Segment başına maksimum uzunluk 3600m ile sınırlıdır.

Segmetleri büyütürken uygulanan kısıtlamalar 5-4-3 kuralı:

Ethernette maksimum 4 repeater ,5 segment(bunun sadece 3 ü kullanıcı segmenti) kuralı vardır.Mesafeyi arttırmak için repeater denilen cihazlan ekleyerek yeni bir segment eklemek mümkün olmaktadır. Ancak, bu kullanılan repeater cihazlannın sayısı maksimum 4 adet olabilmektedir. Böylelikle, toplam 5 adet segmentiniz olabilmektedir. Ancak, bunlann sadece 3 tanesine kullanıcı ya da başka cihazlar bağlamanıza izin verilmiştir. Geri kalan 2 tanesi, sadece mesafe uzatmak için kullanmaktadır. Network içerisinde bir noktadan diğerine giderken, bu kuralın ihlal edilmediğinden emin olunması gerekir. Aksi takdirde, networkde ciddi problemler olabilir. Bu sayılann da üzerine çıkmak istiyorsak veya segmentlerdeki performans problemlerini gidermek istiyorsak, bu durumda, bridge (köprü), router (yönlendirici) ya da switch kullanılması gerekmektedir.

Bağlanan istasyon (kullanıcı ve/veya cihaz) sayılarındaki kısıtlamalar: lOBase2 standardında, bir segment içinde, biribirlerinden 50 cm. uzaklıkta olmak şartıyla maksimum 30 adet cihaz bağlanabilir. 1OBase5 standardında, bu sayı biribirlerinden 2,5 m. uzaklıkta olmak şartıyla, maksimum 100 olabilmektedir. lOBaseF ve lOBaseT yıldız topolojide olduklan için her bir cihaz direk olarak repeater/lıub adı verilen network cihazına bağlıdır ve burada mesafe, maksimum kablo uzunluğuyla sınırlıdır. Bu standardlarda network başına maksimum 1024 adet cihaz bağlanabilir.

Tek bir segmentte lOBase2 ve lOBaseT standardları aynı anda kullanılabilir mi?

Farklı kablo tiplerini kullanırken arada geçişi sağlamak amacıyla repeater kullanılarak mümkün olur.

Kablosuz ethernet var mıdır?

Birçok firma, bu alanda, spread-spectrum radyo transmiyonu, laser, mikrodalga gib değişik teknikler kullanarak kablosuz ethernet ürünleri üretmişlerdir ancak bu alanda belli bir standard oturtulmadığı için, maalesef, bir üreticinin ürününün diğeriyle birlikte çalışması mümkün olamamaktadır.

lOBase2 veya lOBaseT arasında seçim yapmak gerektiğinde, dikkate alınacak iki konu mesafe ve fiyat olmaktadır. Her ikisi de bina içi kablolamada kullanılan standardlar olmak birlikte, bugün lOBaseT yavaş yavaş lOBase2 standardının yerini almış gözükmektedir Bina içinde kullanılacak kablolarda seçim lOBase2 veya lOBaseT yönünde olurken iki bina arasında daima lo BaseF kullanılması iyi olur.Fiber kablo içinde manyetik bir alan oluşmaz ve bina dışlarında yıldırımdan korunmak için idealdir.Yüksek manyetik alnaların bulunduğu ortamlarda da kullanılması bilginin doğru transferi açısından önemlidir.lO Base5 omurga oluşturmada veya lO BaseF in daha ucuz alternatifi olarak karşımıza çıkabilir.

UTP(Unshielded Twisted Pair)

UTP tipi kablolar, telefon sistemlerinde de yaygın olarak kullanıldıkları için bazı binalarda oldukça ucuza gelen bir seçenek olabilir. Bu tip kablolar aynı zamanda lObaseT olarak da tanınır. UTP kablolar RJ-45 olarak adlandırılan konektörlerle bağlanırlar.

UTP kablolar kullanırken, network yıldız yapısına göre kurulur. Bu da, tüm bilgisayarların bağlanacağı merkezi bir üniteve bir hub anlamına gelir. Hub’lar genellikle 8 – 24 arasında b

ilgisayarı bağlamak için yere sahiptir.

Bir bilgisayar hub’dan en fazla 100 metre uzakta olabilir.

UTP kabloları, dışardaki elektriksel ortamdan yalıtılmış olma derecelerine göre 1 ile 5 arasında numaralandırılmıştır. Ethernet için 3 ve yukarısı tavsiye edilmektedir.

UTP kablolamayı kullanan telefon sistemleri vardır. Bu telefon sistemleriyle network’ün beraber çalışabilmesi için, döşenen kablonun içinde dört çift bükülmüş tel olması gerekir.

UTP kablolamanın, ince koaks kabloya göre bir avantajı vardır. UTP kablolar yıldız yapıya göre bağlandıklarından, eğer kablolardan biri bozulursa, sadece bağlı olduğu bilgisayar network’e bağlanamaz. Oysa ince koaks ile kullanılan lineer topolojide kopan bir kablo ona bağlı hattı tamamen götürür.

Bir diğer farklılık da, UTP kablolamada hub kullanılmak zorundadır. Genel olarak hub’lar 8 ya da 12 kablo için bağlantı yerine sahip olurlar. Böylece başlangıçta network az sayıda bilgisayar olsa da, hubda yer olduğu sürece, network yeni kullanıcılar eklek zor olmaz. Yıldız tipi network’lerde bir bilgisayarın ofis içindeki yerlerini değiştirmek, kablolarla ilgili sorunları halletmek daha kolaydır. Çünkü sorunlu tek bir kablo,sadece tek bir bilgisayarı etkiler. Diğer bağlantı tiplerinde olduğu gibi network’ün diğer bölümlerini etkilemez.

Hublar birbirine UTP kablolarla bağlanılırlarsa en fazla 3 hub birbirine bağlanabiliyor.Eğer ine koaks ile birbirine bağlanırsa bu sınır aşılabiliyor.

Hub’ların bağlantısı

Hub ile bilgisayarları network kabloları birbirine bağlar. Bu kablonun bir ucu bilgisayara takılan network kartına ,diğer ucu da hub’ın üzerindeki portlardan birine bağlanır.

Bir hub’ı diğerine bağlarken kablonun cinsinne göre bağlantı biçimi değişiyor.

UTP kabloda kablonun bir ucu hublardan birinin standart portuna diğer ucuda diğer hubın iki hubu birbirine bağlarken kullanılan portuna bağlanılıyor.

Eğer ince koaks kablo kullanılıyorsa ,üzerinde BNC (Basic Network Connector)tipi bağlantı portu bulunan hublar bu portlardan birbirine bağlanıyor.NETWORK(ethernet) KARTLARIBağlantı için gereken son parça network kartlarıdır. Network kartları bazı ekran ve ses kartları gibi bilgisayar içindeki özel bölümlere (slot) takılır. Networkde kullanılan kablo ile network kartları uyumlu olmak zorundadır.

Network kartları alınırken dikkat edilecek konulardan biri, üzerindeki konektör tipleridir. Bazı network kartları birkaç tip kablo konektörüne sahiptir.

Çoğu network kartının standartı 16-bit ISA yapısına uygundur .

Network kartları çeşitli kablolama ve network yapısını desdeklerinden bazı ayarlamalar gerktirirler.

Bu ayarlamaları yapmak için çeşitli yöntemler vardır ve bu yöntemler kullanılan network kartına göre değişir. Kimi ayarlamaları kartın üzerinde bulunan bazı anahtarlar ile bazı ayarlamalar da, kart bilgisayara takıldıktan sonra, bilgisayarın ve kartın özel bir ayarlama yazılımı çalıştırılarak yapılır.

Jumper’lar ve DIP Anahtarları

Network kartlarının bazılarının üzerinde, bilgisayara takılmadan ayarlanması gereken bazı parçalar vardır. Özellikle birden fazla kablo tipini destekleyen kartlar, fabrika çıkışında bu desteklenen tiplerden birine ayarlanır.

Jumper’lar devrelerde geçici bağlantı sağlamak için kullanılan tel gruplarıdır.

[IMG]file:///C:/DOCUME%7E1/SA%28%5e_%5e%7E1/LOCALS%7E1/Temp/msohtml1/01/clip_image003.gif[/IMG] Jumper’lar kullanılarak, network kartlarının sahip oldukları özelliklerden bazıları etkinleştirilip, bazıları ise kullanım dışı bırakılabilir. Bu özelliklerin neler olduğu ve jumper’ların hangi değerleri için hangi özelliklerinin etkin olacağı, kartların kullanım kılavuzu türü belgelerinde mevcuttur.

Bazen sadece l, bazen hem 1 hem 2 bu küçük parçalar takılarak etkinleştirilebilir. Jumper’lar dışında bir diğer araç da, DIP switch’lerdir. DIP switch’ler kartlar üzerinde yer alan küçük anahtarlardır.

Aşağıda da DIP switch adı verilen anahtarlar yer alıyor jumperın daha kullanışlısı denilebilir.

Network kartlarının parametreleriNetwork kartlarının bazıları yukarıda anlatılan biçimde, kart üzerindeki parçaların kullanımı ile ayarlanırlar. Diğerleri ise başka bir yöntem kullanır. Bu yöntem, yazılım ile ayarlamadır. Network kartlarınızla beraber, bir disket içinde kartı ayarlamak için kullanılacak yazılımı da verirler. Bu yazılımları kullanarak ayarlayabilecek parametreler şunlardır:

IRQ numarası, I/O adresi (Girdi/Çıktı adresi) ve DMA (Doğrudan Hafızaya Ulaşım) kanalı.

IRQ Numarasını Ayarlamak

IRQ, lngilizce olarak Interrupt Request sözcüğünün kısaltılmışıdır. Bilgisayar üzerindeki her parça ve dış üniteler, bilgisayar çalışırken kendi isteklerini iletmek için bir numara kullanır. Bu numara her parça için ayrı olmalıdır. Network kartı satın alırken gözden kaçırılmaması gereken şeylerden biri de, network kartının çalışabileceği IRQ numaralarıdır. Eğer alınan kartın kabul ettiği numaralar, bilgisayara takılı başka aletler tarafından önceden kullanılıyorsa, bu bir sorundur.

MSD adlı dos ile birlikte gelen program çalıştırılıp, kullanılan IRQ numaraları görüntülenebilir. DOS 6.0 veya 6.2 ile gelen MSD programınız yoksa, PCTools gibi başka bir yardımcı program da bu işi görür. Network kartı dışında IRQ numaralarını kullanan diğer dış üniteler şunlardır: Yazıcılar, tarayıcılar, CD-ROM sürücüleri, modemler ve benzerleri…

I/0 Adresi

Bilgisayarın network kartını bulmak için kullandığı adrestir. Tıpkı yazıcın ya da CD-ROM sürücünün olduğu gibi, network kartının da bir adresi vardır. Yine önemli olan şey, bu adresin bilgisayardaki diğer adreslerle çakışmamasıdır.

I/O adresi onaltılı düzende bir sayıdır. Bu sayılar, Âdan F’ye kadar harfler ve 0 ile 9 arası sayılar kullanılarak ifade edilir. Sonlarına da, onaltılık düzende olduklarını belirtmek ve onluk düzenle karıştırmamak için “h” harfi konur. I/O adresleri, 3ACh gibi ifadelerdir.

DMA (Doğrudan Hafızaya Ulaşım) kanalını kullanabilelecek olası başka bir kart ile çakışmayacak şekilde ayarlanmalıdır.

Kartı yuvasına yerleştirmek

l. Bilgisayar kapatılır ve elektrik kablosun da çıkartılr.

2. Bilgisayarın kasası çıkartılır.

3. Kullanılmayan ve network kartına uygun bir yuva bulunur. 4.Kart PCI yada ISA slota (kartın çeşitine göre) yerleştirilir.

5.Network kartının konektörleri ile yuvanın uygun bölümlerini karşı karşıya getirilir. Genellikle kartları yerleştirmek için sıkıca bastırmak gerekir. Kartı yuvaya göre biraz eğik tutup bağlantıları doğru hizaya getirdikten sonra arkaya doğru itmek, başarı yüzdesi yüksek bir girişimdir.

BNC konektörleri ince koaks kabloya bağlamak bu bağlantıyı yapmak oldukça etraflı bir iştir ve özel aletler gerektirir. Bu aletlerden biri kabloyu çeşitli seviyelerde soymaya, diğeri de kablo ve konektörü birbirine perçinlemeye yarar.

[IMG]file:///C:/DOCUME%7E1/SA%28%5e_%5e%7E1/LOCALS%7E1/Temp/msohtml1/01/clip_image001.gif[/IMG]

1. En üstteki tüpü kablonun üzerinden geriye çekerek

2. Kablonun ucu düz olarak kesilir.

3. Kabloyu soymaya yarayan aletle kabloyu değişik seviyelerde soyarak

Önce en dıştaki kısmı 1.5 cm soyar, sonra içteki örgülü kısmı bir santim kadar ve içteki yalıtkan kısmı da yarım santim kadar soyarak,

4. Içteki iletkeni bükerek merkezi ucun içine sokarız.

5. Sıkıştırıcı aletle merkezi ucu sıkıştır;

6. Konektörü uca geçirirek.

7. Geriye çektiğiniz tüp şeklindeki parçayı konektöre dayanana kadar iter8. Sıkıştırıcı aleti kullanarak tüpü konektöre sabitledikten sonra BNC konnektör hazırlanmış olur.

UTP kabloyu RJ-45 konektörüne bağlamak

UTP kablolarında her çift birbirini tamamlayan renklere sahiptir. Çiftteki tellerden biri beyaz üzerine portakal rengi çizgiliyken, diğeri portakal üzerine beyaz çizgilidir. Diğer çiftteki tellerden biri beyaz üzerine yeşil çizgiliyken, diğer tel de yeşil üzerine beyaz çizgilidir.

l. RJ-45 konektörünü metal iletkenleri yüze bakacak şekilde tutarak. Soldaki yuvadan itibaren l, 2, 3 şeklinde numarlandırılır

2. Kablonun ucu düz bir biçimde kesilir.

3. Kablonun üzerindeki yalıtkan kısım soyularak.

Telleri şu sırada tutulur: (renkler kabloya göre değişebilir)

- beyaz üzerine portakal çizgili,

- portakal üzerine beyaz çizgili,

- beyaz üzerine yetil çizgili,

- yetil üzerine beyaz çizgili.

5. Telleri sırasıyla l, 2, 3 ve 6 numaralı yuvalara yerleştirilir.

6. Perçinleyici alet kullanılarak yerleştirilen teller sabitlenir.

[IMG]file:///C:/DOCUME%7E1/SA%28%5e_%5e%7E1/LOCALS%7E1/Temp/msohtml1/01/clip_image001.gif[/IMG]Eğer ilk iki telle son iki telin yerini değişse de çalışır. Yani beyazlı portakallı çift yerine, önce beyazlı yeşilli çift alabilir. Tabi, kablonun diğer ucu da aynı renk sırasında yerleştirilmelidir.beyaz üzerine portakal çizgili portakal üzerine beyaz çizgili beyaz üzerine yetil çizgili yetil üzerine beyaz çizgili Kross kablo nasıl yapılır.

Katagori 5 kablonun uçlarının bir tarafı istediğimiz şekilde konnektorlerden birine 8 uçda takılır.bu uçları 1..8 şeklinde numaralanır.

Diğer konnektörde ise uçlar:şu şekilde numaralanarak bağlantı yapılır:

Siz en iyisi şuna bakın

1.konnektör 2.konnektör

1 3

2 6

3 1

4 4

5 5

6 2

7 7

8 8
 

Oy vermek için yetkiniz yok. Lütfen giriş yapınız.
Yorumlar Yorum eklemek için yetkiniz yok. Lütfen giriş yapınız.
Bu konuda yorum yapılmamış
Yorum eklemek için yetkiniz yok. Lütfen giriş yapınız.





Word'da gör İndir Arkadaşına öner Yazdır RSS Sitene Ekle
Tüm haklar saklıdır © KPSS.com.tr 2007
kpss kpss